Wykres panelowy (ang. panel chart) jest zestawem podobnych wykresów przedstawionych na pojedynczej tablicy, użytym w celu ułatwienia zrozumienia wielowymiarowych danych. Wykresy te mają identyczny wygląd i są ze sobą powiązane w logiczną całość.

Mała wielokrotność

Wykres panelowy swój początek zawdzięcza prof. Edwardowi Tufte’owi, który nazwał go małą wielokrotnością (ang. small multiple). Tufte określił go jako „zestaw obrazków wielkości znaczka pocztowego oznaczonych wg kategorii lub etykiety, przedstawiających kolejność w czasie niczym klatki z filmu lub uszeregowanych wg innej zmiennej, niewystępującej na rysunku”. W swojej książce „Envisioning Information” profesor zaprezentował następujący przykład wykresu panelowego:

Inną nazwą wykresu panelowego jest wykres kratowy (ang. trellis chart, lattice chart, grid chart). W Excelu 2013 wykres pojawił się pod nazwą wielokrotność.

Ładnie, ale po co?

Jakkolwiek go nazywać, graf taki posiada kilka cech, które ułatwiają zrozumienie danych. Po pierwsze, pozwala przedstawić wiele zmiennych na raz, minimalizując ryzyko skomplikowania przekazu. Po drugie, po krótkiej nauce czytania pierwszego wykresu, odbiorca szybko może zastosować tę wiedzę do skanowania pozostałych obrazków. Po trzecie i najważniejsze, wykres panelowy umożliwia porównania wielu zmiennych i ujawnia wiele wzorców normalnie niedostępnych. Dzięki temu wykres ten stanowi alternatywę w stosunku do wykresu kolumnowego grupowanego i skumulowanego.

Tworząc wykres panelowy należy szczególnie zadbać o jego czytelność. Sposób rozmieszczenia wykresów w panelu powinien odzwierciedlać jakiś logiczny porządek, np. wymiar, geografię, czas. Dzięki temu odbiorca szybciej znajdzie to, co go interesuje. Każdy element panelu powinien mieć tę samą miarę, skalę, rozmiar i kształt.