Przykład 1: Waluta w podtytule wykresu w Power BI

Nowa funkcjonalność znajduje się w sekcji Formatowanie (pędzel) > Ogólne > Tytuł > Napisy (to na razie błędne tłumaczenie angielskiego subtitles). Dodatkowo możemy oddzielić tytuł od wykresu dodatkową linią (sekcja Podziałka).

Wpisany do podtytułu tekst pojawi się ciut poniżej głównego tytułu wykresu.

Przykład 2: Data ostatniego odświeżenia w modelu danych Power BI

Dla niektórych danych kluczowe znaczenie ma data ostatniego odświeżenia. Możemy w modelu danych Power BI stworzyć miarę, która obliczy datę pochodzenia tabeli. Dzięki temu użytkownik na konkretnej wizualizacji zobaczy w podtytule datę. Pamiętaj, aby datę sformatować jako tekst lub włączyć ją w ciąg tekstowy. Oto mój przykład:

Data odświeżenia = "Data odświeżenia: "&MAX(Dane[Data zamówienia])

Przykład 3: Zawartość filtra Power BI

Dotychczas standardową praktyką było wykorzystywanie dynamicznego tytułu do generowania zawartości filtrów.

Teraz mamy też możliwość wykorzystania w tym celu podtytułu, który jest bardziej subtelny.

Wybrane regiony = "Wybrane regiony: "&CONCATENATEX(VALUES(Klienci[Region]),Klienci[Region],", ")

Pobierz plik Power BI

Tu możesz pobrać plik Power BI i samodzielnie przetestować działanie podtytułu.

Do czego jeszcze można wykorzystać podtytuł?

Podziel się swoją opinią w komentarzu.

Jak wygląda szablon tabeli z wynikami finansowymi?

Szablon składa się z kilku pozycji – w tym przypadku kosztowych – oraz wartości liczbowych, które w pliku są tylko przykładowe. Z perspektywy użytkowania kluczowe są w niej niektóre techniki zastosowane w celu ekspozycji najważniejszych elementów:

1. Tabela zaczyna się od delikatnie wyróżnionego wiersza Razem. To nietypowe podejście, bo zwykle suma końcowa znajduje się na końcu.
2. Pierwszą kolumną wynikową w tabeli jest wynik aktualny (skrót AKT, ang. ACT). To również lekka zmiana ws. wielu szablonów, które zaczynają się często wynikami z zeszłego roku.
3. Główną wartością porównawczą w naszym przykładzie są dane z analogicznego okresu z zeszłego roku (czyli wrzesień 2021 do września 2020). Nie potrafiłem znaleźć dobrej nazwy po polsku (PR może mylić się z Prognoza, ZR – zeszły rok nie do końca mi pasuje), więc nazwałem zeszły rok R-1 (ang. PY – Previous Year) wraz z odchyleniem wartościowym ∆R-1 (∆PY) i procentowym ∆R-1% (∆PY%). Nagłówki tej części są w kolorze szarym.
4. Drugim punktem odniesienia są wartości planowane / zabudżetowane, określone jako BUD i oznaczone na niebiesko.
5. Od strony graficznej koszty oraz odchylenia % wyrażone są za pomocą pasków danych (szary dla pozycji kosztowych, czerwony-zielony dla odchyleń %). Jeśli pasek danych wychodzi poza ustawiony zakres <-50%;50%>, pojawia się dodatkowo flaga.
6. Tabela ma delikatne obramowanie oraz nagłówek informujący o analizie danych za aktualny miesiąc. Dodatkowym scenariuszem na tym samym lub oddzielnym arkuszu może być często spotykana analiza od początku roku: Wyniki skumulowane od początku roku: Styczeń ’21-Wrzesień ’21 / Year-to-Date: January ’21-September ’21.
7. Kolorystyka tabeli nawiązuje do wykresu finansowego Excel, którego szablon również możesz pobrać z bloga. Tabela, podobnie jak ww. wykres, wprowadzają następujący kod:

• wynik aktualny – czarny
• poprzedni rok – szary
• budżet / plan – niebieski

8. Analogicznie jak na wykresie można do tabeli dodać prognozę np. do końca roku, oznaczając ją linią przerywaną w nagłówku.

Oto angielska wersja raportu:

Zalety korzystania z szablonu tabeli finansowej Excel

• skupić uwagę od razu na najważniejszych elementach,
• ujednolicić raportowanie tych samych wartości w tabelach i na wykresach,
• wprowadzić przejrzystą strukturę,
• szybko zrozumieć analizowaną perspektywę (wyniki aktualne vs od początku roku vs prognoza),
• ułatwić znajdowanie odchyleń.

Pobierz szablon tabeli finansowej

Tu możesz pobrać szablon tabeli finansowej Excel (w języku polski i angielskim) i wstawić swoje dane.

Jak powinna wyglądać tabela z wynikami finansowymi?

Masz inny pomysł na taką tabelę? Podziel się w komentarzu.

Dynamiczny tytuł wykresu przestawnego Excel

Podobną technikę można zastosować w Excelu dla wykresu przestawnego Excel. Tam sprawa jest łatwiejsza, gdyż możemy powołać się na adres konkretnej komórki przechowującej np. aktualną wartość filtru.

Krok 1: Zbuduj wykres wraz z fragmentatorem

Krok 2: Utwórz miarę w Power BI

Najważniejsze wymaganie – miara musi być tekstem. Możesz to wymusić, stosując np. formułę typu TRIM lub FORMAT(…;””) lub od razu tworząc łączenie tekstowe. Mój przykładowy tytuł opisany jest formułą:

Tytuł wykresu = "Sprzedaż po regionach dla wybranej kategorii: "&SELECTEDVALUE(dane[Kategoria produktu];"wiele")

Przydatną formułą może być też CONCATENATEX, którą opisywałem na 2 przykładach w artykule o pokazywaniu tekstów jako wynik miary.

Krok 3: Podepnij miarę do tytułu wykresu

Czas teraz znaleźć 3 najbardziej schowane kropeczki świata, które odpowiadają w wielu miejscach Power BI za formatowanie warunkowe. Następnie wskazujemy źródło do działania formuły jako naszą miarę Tytuł wykresu.

Tytuł wykresu staje się dynamiczny, a w przypadku wyboru kilku elementów, formuła SELECTEDVALUE zwraca wynik „wiele”.

Pobierz plik Power BI

Tu możesz pobrać plik Power BI z dynamicznym tytułem wykresu i przetestować samodzielnie działanie formuły.

Formatowanie warunkowe macierzy Power BI

Macierz, czyli tabela przestawna w Power BI, pozwala na tworzenie formatowania warunkowego.

Jeśli identyczne formatowanie warunkowe założymy dla wypełnienia komórek i czcionki, tekst zniknie, a w macierzy zostanie tylko formatowanie kolorem. Oto przykład dla macierzy:

1. W Wierszach ląduje tydzień Miesiąc i Tydzień
2. W Kolumnach Dzień tygodnia (1 = poniedziałek, 7 = niedziela), a miara główna – Zysk – w Wartościach
3. Szukamy opcji formatowanie warunkowe – albo w sekcji Format albo na strzałce na polu Zysk na półce Wartość. Ustawiamy identyczne opcje dla koloru tła i koloru czcionki.
4. Definiujemy ustawienia formatowania warunkowego.

Zalety formatowania warunkowego

• Jako standardowa wizualizcacja Power BI wspiera drążenie czy filtrowanie przez zaznaczenie.

Wady formatowania warunkowego

• Niewielka kontrola nad kolorem (przedziałami).
• Brak wbudowanych palet.

Wizualizacja niestandardowa Table Heatmap w Power BI

Wykres można pobrać ze sklepu Microsoftu.

Po dodaniu wybranej wizualizacji pojawia się ona na pasku narzędziowym po prawej stronie wśród innych wizualizacji.

Pierwszy kontakt jest dla mnie rozczarowaniem, gdyż można użyć tylko jednego pola kategorii, które generuje liczbę kolumn na podstawie danych. Kolory pól zdeterminowane są poprzez wartości miar (pole T). Utrudnia to budowę większości raportów, gdyż potrzebujemy mieć dane spivotowane (w układzie tabeli przestawnej) lub potrzebujemy stworzyć wiele miar. Przykład dla tygodni roku zająłby wieki, więc pokażę działanie dla kliku lat.

Zalety

• Wbudowane palety kolorów.

Wady

• Zacina się.
• Nie da się budować układów hierarchicznych.
• Wymaganych jest wiele miar.
• Brak żadnej możliwości sterowania przedziałami (np. początek i koniec).
• Brak sortowania i wsparcie interakcji.

Wniosek

Omijaj z daleka 🙂 Testowałem też inną wizualizację Heat Streams, ale dla niej również szkoda pióra.

Plik do pobrania

Więcej szczegółów dostępnych jest w pliku Power BI: Table Heatmap.

Przykładowe dane w programie Excel

Zacznijmy od pobrania przykładowych danych – rankingu filmów za 2018 r. z serwisu filmweb.

Rating w postaci formatowania warunkowego – Gwiazdki

Aby wstawić gwiazdki, potrzebujemy napisać formułę w 10 kolumnach dla każdego wiersza. Wzór ma decydować o tym, czy wyświetlać się będzie pełna gwiazdka, pół lub pusta.

=JEŻELI(C$1<=$B3;1;JEŻELI(C$1=ZAOKR.GÓRA($B3;0);MOD($B3;1);0))

W skrócie:

jeśli kolumna (1-10) jest mniejsza niż lub równa rating to: 1

jeśli kolumna (1-10) jest równa rating zaokrąglony w górę do pełnych wartości to: reszta z dzielenia przez 1, czyli część dziesiętna

w przeciwnym razie: 0

Na tak przygotowanym zakresie komórek wstawiamy Formatowanie warunkowe > Zestawy ikon > Gwiazdki.

Na koniec edytujemy regułę, aby ukryła wartości w komórce i odpowiednio wyświetlała gwiazdki.

Końcowa wizualizacja ratingu:

Rating w postaci wykresu dot plot wewnątrz komórki

Wykres punktowy typu dot plot był już bohaterem wielu artykułów. Wykres ten świetnie nadaje się przy dużej ilości danych, zwłaszcza w postaci wykresów panelowych.

Aby wstawić go w Excelu potrzebujemy:

1. Wstawić symbol kropki (M1)
2. Wstawić mnożnik, aby dopasować wykres do pożądanej szerokości (N1)
3. Wstawić formułę, która umieści powtórzony myślnik Rating x Mnożnik razy, a na końcu wrzuci kropkę:

=POWT(„-„;B3*$N$1)&$M$1

4. Sformatować czcionkę na Playbill (dzięki temu myślniki nie mają odstępów).
5. Ewentualnie można jeszcze dopasować szerokość komórki dla maksymalnego wyniku: 10.

Pobierz szablon wizualizacji ratingu

Tu możesz pobrać szablon pliku Excel z gotowymi formułami i wizualizacjami ratingu w środku komórek Excela.

Znasz inny sposób na ciekawe i przydatne wykresy wewnątrzkomórkowe?

Podziel się w komentarzu.

Przygotowanie danych w programie Excel

Tak jak poprzednio, wykorzystam dane dot. liczby kobiet i mężczyzn w 2013 w poszczególnych grupach wiekowych oraz prognozy ich liczby w 2043 roku. Grupy wiekowe, które będę wyróżniał to 40 latkowie w 2013 roku oraz 70 latkowie w 2043.

Dane pochodzą z GUS. W poszczególnych przedziałach wiekowych mam podaną liczbę kobiet i mężczyzn. W tym momencie dane są uszeregowane według rosnących przedziałów wiekowych. By dane zaprezentować w sposób analogiczny jak w poprzednim artykule muszę odwrócić kolejność prezentowanych przedziałów (paski będę budować dokładnie na przekonwertowanych danych).

W tym celu wykorzystam połącznie funkcji ADRES oraz ADRES.POŚR. Funkcja ADRES stworzy adres komórki do której będę się odwoływać (na podstawie podanego numeru wiersza oraz kolumny) zaś funkcja ADRES.POŚR  pozwoli na odczytanie zawartości wskazanej komórki.

Poniżej funkcja, w komórce J3, którą posłużę się do uzyskania poszczególnych przedziałów wiekowych oraz widok na układ danych. Funkcją uzupełniam komórki od J3 do J22.

W komórkach obok wpisuję analogiczną formułę – wprowadzając dane dla kobiet i mężczyzn.

Formuła dla mężczyzn (dane po lewej od przedziałów wiekowych) w komórce I3:

Formuła dla kobiet (dane po prawej od przedziałów wiekowych) w komórce K3:

Poniżej , po lewej dane pierwotne, po prawej skonwertowane w sposób by stulatkowie byli na szczycie piramidy.

Formatowanie warunkowe w postaci pasków danych

Zaznaczam komórki K2:K22 – dane dotyczące kobiet > Narzędzia główne >Style >  Formatowanie warunkowe > Paski danych > Więcej reguł.

W oknie Nowa reguła formatowania, zaznaczam opcję pokaż tylko pasek (w komórkach będą tylko paski bez wartości liczbowych) > OK.

Poszerzam nieco kolumnę aby paski były lepiej widoczne. Zaznaczam całą kolumnę K, wybieram Narzędzia główne >Schowek > Malarz formatów > zaznaczam kolumnę I by sformatować ją w identyczny sposób, aby kolumny miały taką samą szerokość).

Poniżej otrzymany efekt.

Paski po lewej musimy zwrócić ku wartościom przedziałów. Wybieram Narzędzia główne > Style > Formatowanie warunkowe > Zarządzaj regułami > Pokaż reguły formatowania dla Ten arkusz.

Wybieram zakres który dotyczy kolumny I > Edytuj regułę.

Otrzymany efekt:

Aby zarówno z prawej jak i lewej strony mieć proporcjonalne paski danych, skalę dla pasków wartości ustalę na min 0 max 2000000. Narzędzia główne > Zarządzaj regułami > Ten Arkusz. Wybieram pierwszą z reguł, zaznaczam ją > Edytuj regułę. W oknie edytowanie reguły formatowania wybieram  w polu typ dla minimum i maximum liczbę, jako wartość odpowiednio 0 oraz 2 000 000. Powtarzam czynność dla drugiej z reguł formatowania warunkowego.

Dzięki czemu piramida nieco się zwęziła.

Pozostaje jedynie zaznaczenie wybranego przedziału (40 latków) kolorem. W tym celu zarówno dla wartości liczby kobiet jak i mężczyzn dla przedziały 40 latków usuwam formatowanie warunkowe > zaznaczam paski danych> Narzędzia główne > Formatowanie warunkowe > Wyczyść reguły > Wyczyść z zaznaczonych komórek.

Następnie oddzielnie dla wartości kobiet , oddzielnie dla mężczyzn zakładam nowe formatowanie warunkowe. O analogicznych ustawieniach jak we wcześniejszych pasach danych, jednak ze zmienioną kolorystyką.

Ustawienia dla części dotyczącej kobiet.

Ustawienia dla części dotyczącej mężczyzn.

Finalnie sformatowana piramida dla roku 2013 oraz 2043, kolorem zaznaczyłem liczbę kobiet i mężczyzn w wieku 40 a następnie 70 lat.

Plik Excel do pobrania

Pobierz plik Prognoza demograficzna przy pomocy pasków danych.xlsx i wstaw swoje dane.

Dlaczego analizować dane na bazie kalendarza?

Po pierwsze, nasz mózg świetnie radzi sobie z kształtami, które zna, dlatego ten sposób wykorzystujemy szybkość pracy na kalendarzu, którą nabyliśmy wszyscy.
Po drugie, taka analiza może przynieść dodatkowe wnioski, np. określone produkty sprzedają się najczęściej w określone dni tygodnia i tylko w niektórych miesiącach. Przykład: węgiel drzewny do grilla. Trudno byłoby dostrzec pewne wzorce na wykresie liniowym, które tu mogą być oczywiste.

Przygotowanie danych źródłowych w programie Excel

W poniższym artykule zostanie przybliżone utworzenie mapy cieplnej z uzyciem tabeli przestawnej. Tabela przestawna zostanie przygotowana na podstawie szczegółowych danych dotyczących sprzedaży.

Dane zostaną wcześniej zmodyfikowane. Dodamy na końcu tabeli z danymi kolumnę Miesiąc z formułą, która będzie wyliczać z daty zamówienia właśnie miesiąc.

Kolejną kolumną będzie kolumna z Dniem tygodnia, w której data zamówienia zostanie przeliczona na dany dzień tygodnia.

Przedostatnią kolumną będzie kolumna z numerem tygodnia w danym miesiącu wyliczana na podstawie poniższej formuły.

Ostatnią kolumną jest kolumna prezentująca rok, który jest obliczany na podstawie formuły o takiej nazwie.

Na podstawie tak zmodyfikowanych danych wstawiamy tabelę przestawną.

Tabela przestawna będzie miała następującą strukturę:

• w Filtrze będzie znajdował się Rok;
• jako Wiersze będą pokazane Tygodnie;
• Kolumnami będzie Miesiąc i Dzień;
• Wartościowo będzie przedstawiona natomiast Sprzedaż;

Wizualizacja danych w kalendarzowej mapie cieplnej

Zaznaczamy dane dla pierwszego miesiąca i wybieramy formatowanie warunkowe.

Reguła formatowania będzie wyglądała jak poniżej. Będzie stosowana do wszystkich komórek pokazujących „Sprzedaż” dla „Tydzień” i „Dzień”, jako typ reguły zostanie wskazane polecenie Formatuj wszystkie komórki na podstawie ich wartości. Jako styl formatowania będzie użyta skala
3-kolorowa.

Kolejnym krokiem będzie sformatowanie wartości liczbowych poprzez ustawienie formatu na trzy średniki ;;;.

Tak przygotowana mapa cieplna pokazuje, że gorący jest zawsze początek miesiąca oraz jego ostatni dzień:

Dodanie interakcji do kalendarzowej mapy cieplnej Excel

Dla utworzonej mapy wstawiamy Fragmentator.

Fragmentator będzie prezentował się jak poniżej:

Następnie zostanie dodana także oś czasu (dostępna od Excela 2013), na której będzie można odfiltrować dane na podstawie daty zamówienia.

Możemy jeszcze przerzucić Rok do wierszy, tak aby mapa cieplna prezentowała szerszy zakres danych.

Tak przygotowana mapa cieplna może z powodzeniem być elementem dashboardu, dlatego że w prosty sposób pokazuje dużo danych.

Plik Excel do pobrania

Tu możesz pobrać plik Excel z kalendarzową mapą cieplną w tabeli przestawnej.

Do czego służy KPI?

KPI mają duży wpływ na organizację: stanowią informację zwrotną na temat jakości oraz kosztów pracy. Są także narzędziem kontroli menedżerskiej – pozwalają szybko wykryć problem i na niego zareagować, nadawać priorytety działaniom. Co ciekawe, stwierdzenie „wskaźnik KPI” jest błędne, ponieważ już w samym skrócie jest zakodowane słowo indicator – czyli wskaźnik. Mimo to Excel wpadł w pułapkę popełnianą przez wielu i tutaj także znajdziemy „wskaźnik KPI”. W PowerView istnieje możliwość wbudowania takiego wskaźnika w tabelę – będzie on przy pomocy np. symboli sygnalizacji świetlnej informował nas o dobrym (zielone światło), średnim (żółte) bądź złym (czerwone) stanie danej wartości. Działa on na bardzo podobnej zasadzie co formatowanie warunkowe w skoroszycie Excela.

Tworzenie KPI w PowerPivot

Jak tworzymy taki wskaźnik? Najpierw tworzymy miarę jawną (inna nazwa – pole obliczeniowe jawne) w obszarze obliczeń w PowerPivot, w oparciu o którą stworzymy nasze KPI. Następnie, mając ją zaznaczoną, wybieramy Narzędzia główne -> Utwórz wskaźnik KPI:

Po wybraniu tej opcji otworzy nam się okno Kluczowy wskaźnik efektywnosci (KPI), w którym wybieramy wartości, dla których mają być wyświetlane poszczególne ikony (zdefiniowane przez pole obliczeniowe bądź też wartość bezwzględną) oraz zaznaczamy interesujący nas zestaw symboli. Na suwaku widzimy przedziały, dla jakich będą wyświetlane poszczególne światła.Nasz cel znajduje się na pozycji 100%. Drugi próg znajduje się na 80%, a pierwszy – na 40%. Progi te możemy oczywiście zmieniać według własnego uznania, po prostu chwytając i przeciągając interesujący nas element. Po kliknięciu OK pojawi się oznaczenie KPI obok obliczonej miary:

Podobny symbol ujrzymy także w widoku diagramu w PowerPivot:

A także, naturalnie, na liście pól programu PowerView oraz tabeli przestawnej:

Na listach KPI składa się zawsze w trzech tych samych elementów: wartości, celu oraz stanu. Wartość jest to obliczony wynik naszej miary – może oczywiście się różnić w zależności od tego, jaką tabelę skonstruujemy. Cel jest określony przez wpisaną przez nas liczbę bezwzględną lub też wskazaną miarę. Stan natomiast jest kolumną zawierającą ikony, jakie zdefiniowaliśmy w ustawieniach naszego wskaźnika.

Edycja KPI

Raz utworzony wskaźnik możemy edytować wyłącznie w widoku danych PowerPivot – w tym celu należy kliknąć na niego prawym klawiszem myszy i wybrać opcję Edytuj opcje wskaźnika KPI. Otworzy się okno Kluczowy wskaźnik wydajności (KPI), w którym możemy dokonać dowolnych zmian.

Nadawanie opisów

Teoretycznie istnieje opcja umożliwiająca wyświetlanie zdefiniowanego przez nas opisu po najechaniu kursorem na nazwę wskaźnika w spisie pól programu PowerView:

Opisy możemy nadać nie tylko całemu wskaźnikowi, ale także poszczególnym jego elementom: wartości, celowi oraz stanowi. Można to zrobić we wspominanym wcześniej oknie Kluczowy Wskaźnik Efektywności (KPI) – wystarczy kliknąć napis Opisy znajdujący się w dolnej części tego okna, aby przejść do części w której możemy zdefiniować wyświetlany tekst:

Opis ten nie będzie jednak widoczny ani w PowerView ani w tabeli przestawnej. Służy jedynie dla osób, które tworzą formuły i przeliczenia pod KPI-e, aby były w stanie przeczytać komentarz objaśniający, jak wskaźnik ma być liczony.

Ćwiczenie praktyczne

W ramach zaobserwowania działania KPI w PowerView lub w tabeli przestawnej warto wykonać jeden taki wskaźnik. Można do tego wykorzystać własną bazę danych bądź użyć przygotowanego przez nas pliku z przykładowymi danymi ukazującymi sprzedaż produktów (odnośnik do pliku znajduje się pod tekstem). Poniżej opiszemy konstruowanie KPI na tych właśnie przykładowych danych. Załóżmy, iż dla naszego przedsiębiorstwa najważniejszy jest przychód – dlatego też na podstawie tej wartości stworzymy nasz wskaźnik. Aby go obliczyć, użyjemy funkcji SUMX obliczającej sumę wyrażenia obliczonego dla każdego wiersza w tabeli.       1. Tworzenie miary W oknie PowerPivot (w celu jego włączenia klikamy zakładkę POWERPIVOT > Zarządzaj) w widoku danych otwieramy obszar obliczeń (jeżeli jeszcze nie mamy go aktywnego): Następnie klikamy na dowolnej komórce tego obszaru i wpisujemy poniższą funkcję:

Przychód:=SUMX(’Tabela_Sprzedaż’;[Liczba]*[Cena sprzedaży])

Przed dwukropkiem znajduje się nazwa naszego pola obliczeniowego. Funkcja SUMX wymaga podania tabeli, w której odbywa się sumowanie – w naszym przykładowym przypadku jest to Tabela_Sprzedaż. Program PowerPivot wymaga pisania nazw tabel w apostrofach, jeżeli – tak jak w naszym przypadku – znajdują się w niej polskie litery, np. „ż” Następnie obliczamy cały przychód – mnożymy cenę sprzedanego produktu razy jego ilość (w jednym wierszu, który odpowiada jednej transakcji), a potem sumujemy te wartości ze wszystkich wierszy.

2. Tworzenie KPI

Konstrukcję wskaźnika przeprowadzamy w sposób opisany w pierwszej części artykułu – mając zaznaczoną miarę klikamy Wskaźnik KPI. Otworzy się okno Kluczowy Wskaźnik Efektywności (KPI). Załóżmy, iż naszym celem będzie osiągnięcie przychodu na poziomie 600 000 zł na kwartał. Najprościej możemy utworzyć taki wskaźnik poprzez zaznaczenie w oknie opcji Wartość bezwzględna i wpisanie pożądanej liczby. Następnie przechodzimy do PowerView i tworzymy tabelę przy pomocy obiektów kwartał oraz ( ze wskaźnika KPI) wartość i stan:

Po powyższej tabeli możemy stwierdzić, w których kwartałach nasza sprzedaż była niezadowalająca, a w których zrealizowaliśmy bądź byliśmy wystarczająco blisko wyznaczonego przez nas celu.

Analogiczną tabelę można wykonać w tabeli przestawnej:

Dodatkową zaletą tabeli przestawnej jest możliwość zmiany nagłówków:

Dzięki temu możemy zmienić niezbyt eleganckie napisy typu Przychód Stan.

Czy macie jakieś pytania dotyczące kluczowych wskaźników efektywności? Jeżeli tak, koniecznie napiszcie komentarz!

Plik z przykładowymi danymi: KPI