Jak użyć parametrów pola w Power BI Desktop?

W momencie pisania artykułu jest to funkcjonalność dostępna w wersji zapoznawczej, więc w pierwszej kolejności należy ją aktywować poprzez Plik > Opcje i ustawienia > Opcje > Globalne > W wersji zapoznawczej > Parametry pól i zrestartować aplikację Power BI Desktop.

Następnie na karcie Modelowanie > Nowy Parametr > Pola przechodzę do interfejsu parametrów pól.

Nadaję nazwę parametrowi oraz wybieram pola, które będę następnie wykorzystywane jako filtry w wizualizacjach. Ważna jest kolejność umieszczania pól, ponieważ w takiej też będą one użyte na wizualizacji, jednak tę opcję można później edytować. Przy zaznaczonej opcji Dodaj fragmentator do tej strony po kliknięciu Utwórz na stronie pojawi się od razu fragmentator z parametrami pola.

Poniżej możesz zobaczyć, jak filtr działa w akcji. Aby wizualizacja działała z parametrami pola, utworzony parametr powinien znaleźć się na wizualizacji oraz na filtrze – np. jako fragmentator.

Istnieje możliwość wyboru kilku elementów z parametrów pola (z wciśniętym klawiszem Ctrl), wówczas tworzą one kolejne poziomy hierarchii na wizualizacji. Przy wyborze kilku elementów ważna jest kolejność wyboru, ponieważ w takiej kolejności będziemy pracować na hierarchii. Jeżeli nie jest wybrany żaden element z parametrów, wówczas jest to traktowane jak opcja „Wybierz wszystkie”.

Można zauważyć, że w modelu danych utworzona została dodatkowa tabela kalkulowana, która prezentuje się następująco:

Tabela zawiera trzy kolumny: nazwę prezentowanego parametru, nazwę kolumny, która będzie użyta oraz ich kolejność. Po utworzeniu parametru to właśnie tu w kodzie tabeli kalkulowanej należy wprowadzać zmiany, ponieważ nie istnieje jeszcze interfejs, gdzie można edytować wprowadzone parametry pól. Tu możesz zmienić kolejność pojawiania się pól w liście parametrów. Dzięki zastosowaniu funkcji NAMEOF, nawet gdy zmienisz nazwę kolumny w modelu, parametry pól będą działać i uwzględnią wprowadzoną zmianę. Parametry pól, co ważne, nie wpływają  na obciążenie wydajności modelu.

Parametry pola jako miary Power BI

W artykule nt. dynamicznego wybierania miar na raporcie Power BI pisałem o wyborze miar za pomocą fragmentatora. Jak się okazuje teraz, polami wybieranymi do parametrów pól nie muszą być jedynie pola wymiarów, ale mogą być również miary. Wystarczy do tego chwila zabawy z funkcją NAMEOF.

Do czego użyć parametrów pola w Power BI?

W Internecie znaleźć można wiele zastosowań dla nowej funkcjonalności – filtrowanie, sortowanie, hierarchie itd. A do czego Ty możesz użyć tej funkcjonalności Power BI? Podziel się opinią w komentarzu.

Tworzenie parametru analizy warunkowej

Parametr odnaleźć można na wstążce Modelowanie > Analiza warunkowa > Nowy parametr.

Po wybraniu przycisku zostanie wyświetlone okno umożliwiające konfigurację parametru. W oknie mamy następujące możliwości:

– Nazwa – nadanie nazwy dla parametru

– Typ danych – do wyboru są trzy: liczbowy całkowity, liczba dziesiętna, stałoprzecinkowa liczba dziesiętna (przecinek jest w ustalonym z góry miejscu)

– Minimum ­– jaką minimalną wartość powinien przyjąć parametr

– Maximum – jaką maksymalną wartość powinien przyjąć parametr

– Zwiększ – w jakich odstępach powinien parametr przyrastać

– Domyślny – domyślna wartość parametru

– checkbox Dodaj fragmentator do tej strony – zaznaczony checkbox oznacza dodanie na stronie raportu fragmentatora dla tworzonego parametru

Gdy tworzony jest parametr powstaje również miara, która pozwala na wizualizację wybranej wartości parametru analizy warunkowej. Po utworzeniu parametr i miara stają się częścią modelu, widoczne są na liście pól, a co za tym idzie są dostępne w raporcie i można ich używać na innych jego stronach.

Przykłady parametrów analizy warunkowej i ich działanie

W przykładzie zastosuję parametr regulujący wzrost sprzedaży na podstawie pliku sprzedaż załączonego do artykułu. Oprócz utworzenia parametru konieczne będzie utworzenie w kolejnym kroku miary, która będzie przeliczać wartość sprzedaży w zależności od wartości parametru.

Zaczynam od utworzenia parametru Modelowanie > Analiza warunkowa > Nowy parametr. Poniżej wartości jakie wpisuję do interfejsu tworzonego parametru. Nazwę go Wzrost sprzedaży , Typ danych to liczba dziesiętna, planuję wzrost sprzedaży do 200 % w związku z czym Minimum określam na poziomie 0, zaś Maksimum na poziomie 1. Wartości parametru będą wzrastały co 10 % czyli co 0,1. Oczywiście chcę by na stronie raportu pojawił się fragmentator, zatem zaznaczam dolny checkbox >OK.

Następnie ładuję dane z pliku Sprzedaż > Narzędzia główne > Dane zewnętrzne > Pobierz dane > Excel.

Następnie dodaję wcześniej wspomnianą miarę, czyli tworzę przeliczenie wartości sprzedaży w zależności od wartości utworzonego parametru Wzrost sprzedaży Narzędzia główne > Obliczenia > nowa miara, następnie w pasku formuły wpisuję poniższą formułę.

Na stronę raportu dodaję wizualizację w postaci Wykresu słupkowego zgrupowanego, wybieram dla niego jako wartości Sprzedaż oraz Sprzedaż po wzroście.

Oczywiście dodaję również fragmentator dla parametru. Przesuwając wartość parametru na osi fragmentatora widać jak na wykresie (gdzie została umieszczona miara zależna od parametru) Sprzedaż po wzroście zmienia wartość.

Oczywiście miar można tworzyć więcej, parametrów również, dzięki czemu można otrzymać ciekawe analizy typu wynagrodzenie w zależności od zrealizowanego targetu sprzedaży, wielkość zysku w zależności od ilości zamówień i wartości rabatów itp.

Pobierz plik i sprawdź działanie parametru w Power BI

Pobierz plik Analiza warunkowa – parametr i przetestuj działanie parametru analizy warunkowej w Power BI

Krok 1: Utwórz parametr do wyboru TOP N na raporcie Power BI lub dla tabeli przestawnej Power Pivot

Posłużmy się więc parametrem w Power BI, tworząc nowy parametr o wartości minimalnej 5, maksymalnej 100, kroku 1 i wartości domyślnej 10. Zaznaczmy też, aby pojawił się fragmentator (suwak) dla strony raportu.

Power BI posługuje się przy tym formułą tworzącą tabelę:

TOPN Klienci = GENERATESERIES(5; 100; 1)

Oraz tworzy miarę:

Wartość Parametr = SELECTEDVALUE('TOPN Klienci'[TOPN Klienci])

Jeśli ten sam proces chcemy odtworzyć w Excel Power Pivot, potrzebujemy załadować oddzielną tabelę z wyborami dla TOP N (5, 6, 7, itd.) oraz miarę analogiczną wykorzystującą formułę HASONEVALUE (opisałem jej działanie w artykule o tworzeniu przycisku do wyboru miary).

Krok 2: Utwórz miarę Sprzedaż TOP N

Nowa miara ma postać:

Sprzedaż Top N Klientów = CALCULATE([Sprzedaż total];FILTER(Klienci;RANKX(ALL(Klienci);[Sprzedaż total])<='TOPN Klienci'[Wartość Parametr]))

Krok 3: Zbuduj wykres z klientami

Wstaw wykres pokazujący Sprzedaż dla TOP N klientów. Suwakiem możesz zmieniać, ilu klientów wyświetla się na wykresie.