Przykładowe dane w programie Excel

Zacznijmy od pobrania przykładowych danych – rankingu filmów za 2018 r. z serwisu filmweb.

Rating w postaci formatowania warunkowego – Gwiazdki

Aby wstawić gwiazdki, potrzebujemy napisać formułę w 10 kolumnach dla każdego wiersza. Wzór ma decydować o tym, czy wyświetlać się będzie pełna gwiazdka, pół lub pusta.

=JEŻELI(C$1<=$B3;1;JEŻELI(C$1=ZAOKR.GÓRA($B3;0);MOD($B3;1);0))

W skrócie:

jeśli kolumna (1-10) jest mniejsza niż lub równa rating to: 1

jeśli kolumna (1-10) jest równa rating zaokrąglony w górę do pełnych wartości to: reszta z dzielenia przez 1, czyli część dziesiętna

w przeciwnym razie: 0

Na tak przygotowanym zakresie komórek wstawiamy Formatowanie warunkowe > Zestawy ikon > Gwiazdki.

Na koniec edytujemy regułę, aby ukryła wartości w komórce i odpowiednio wyświetlała gwiazdki.

Końcowa wizualizacja ratingu:

Rating w postaci wykresu dot plot wewnątrz komórki

Wykres punktowy typu dot plot był już bohaterem wielu artykułów. Wykres ten świetnie nadaje się przy dużej ilości danych, zwłaszcza w postaci wykresów panelowych.

Aby wstawić go w Excelu potrzebujemy:

1. Wstawić symbol kropki (M1)
2. Wstawić mnożnik, aby dopasować wykres do pożądanej szerokości (N1)
3. Wstawić formułę, która umieści powtórzony myślnik Rating x Mnożnik razy, a na końcu wrzuci kropkę:

=POWT(„-„;B3*$N$1)&$M$1

4. Sformatować czcionkę na Playbill (dzięki temu myślniki nie mają odstępów).
5. Ewentualnie można jeszcze dopasować szerokość komórki dla maksymalnego wyniku: 10.

Pobierz szablon wizualizacji ratingu

Tu możesz pobrać szablon pliku Excel z gotowymi formułami i wizualizacjami ratingu w środku komórek Excela.

Znasz inny sposób na ciekawe i przydatne wykresy wewnątrzkomórkowe?

Podziel się w komentarzu.

Wykres kolumnowy nie zawsze jest najlepszym wyborem

Dla danych, które mieszczą się w wąskim przedziale liczbowym, oddalonym od punktu 0, wykres kolumnowy niekoniecznie będzie dobrym pomysłem. Dla poniższego wykresu różnice między średnim rabatem procentowym są niewielkie, a zaczynanie osi w „0” (zgodne z zasadą z infografiki) nie przynosi korzyści.

Wykres punktowy jako dot plot w Power BI

Alternatywą będzie wykres punktowy, który jako oś x przyjmuje nie tylko miary, lecz także wymiary. W poniższym przykładzie do osi x trafia pole Region, a pole Kategoria produktu trafia na półkę Legenda.

Teraz swobodnie możemy sterować osią y, bez ryzyka, że obraz danych ulegnie zniekształceniu.

Niestety posłużenie się wymiarem na osi x wyłącza działanie półki Szczegóły. Jeśli chcemy, aby wykres narysował się z dokładnością do rabatu udzielonego pojedynczemu Klientowi, wykres przestaje działać.

Wykres punktowy dot plot od OKViz dla Power BI

W takiej sytuacji pomoże nam inny wykres dot plot, stworzony jako wizualizacja niestandardowa. Wykres od OK Viz pozwala nie tylko na kolorowanie punktów, ale też na zwiększanie stopnia szczegółowości poprzez półkę Axis. W naszym przypadku umieszczenie tam pola Klient pozwala na utworzenie wykresu zgodnie z oczekiwaniami i odkrycie kilku klientów, dla których średni rabat procentowy znacznie przekracza ramy ustalone w polityce rabatowej (0-10%).

Niestety i ten wykres nie jest pozbawiony wad – nie posiada etykietki, więc nie dokopiemy się łatwo do nazwiska klienta. Wykres ten nie wspiera także filtrowania. Dość szybko pojawiło się ostrzeżenie o zbyt dużej ilości punktów.

Wykres punktowy dot plot od MAQ Software

Najlepiej w zadaniu wypadł wykres dot plot od MAQ Software – kolejna testowana przeze mnie wizualizacja niestandardowa.

Wykres ten pozwolił nie tylko przygotować odpowiedni układ danych, ale także:

• Zmienić układ na poziomy,
• Dodać sumę obrotów jako wielkość bąbelka (Bubble size),
• Rozproszyć punkty techniką drgania (ang. jitteringu),
• Podświetlić w etykietce nazwisko klienta i dodać ewentualnie inne pola do Tooltips,
• Filtrować inne wykresy.

Ten wykres to zdecydowany zwycięzca w konkursie na najlepszy dot plot w Power BI.

Plik do pobrania

Tu możesz pobrać plik z wykresem dot plot w Power BI i samodzielnie przetestować 3 wizualizacje.

Efektywność a atrakcyjność raportu

Tworzenie raportów możemy wyobrazić sobie jako dyscyplinę, w której na jednym biegunie mamy efektywność, a na drugim atrakcyjność. Zwykle podnoszenie efektywności odbywa się kosztem obniżenia atrakcyjności i na odwrót. Jest wiele form graficznych i sposobów interakcji z danymi, które porywają wyglądem i działaniem, a jednak praktyka pokazuje, że przekaz jest dużo mniej efektywny, głównie w kwestii czasu poświęconego na generowanie wniosków, ich liczby i jakości.

Skąd wziąć ikony w programie Excel?

Jedną z nowości Excela 365 jest możliwość szybkiego dodawania ikon poprzez kartę Wstawianie > grupa Ilustracje > Ikony. O innych nowościach w nowym Excelu pisałem już w wielu różnych wpisach.

Od aktualizacji ze stycznia 2018 r. można też dodawać dowolne pliki SVG jako zwykłe obrazy, np. ze strony (pamiętając o dodaniu autora zgodnie z wytycznymi, np. Icon made by Freepik from www.flaticon.com dla poniższego).

W jednym i drugim przypadku Excel będzie pozwalał na zmianę rozmiaru i, co ważne, koloru wypełnienia kształtów bez starty jakości.

Jak wykorzystać ikony na wykresie Excel?

Poniżej opiszę przykład wykorzystania ikon dla wykresu punktowego Excel. Lubię te wykresy, dlatego, że dają olbrzymią elastyczność w Excelu, pozwalając m.in. na dodawania linii referencyjnych i własnych kształtów. Przykład, który wybrałem do redesignu pochodzi z raportu GUS „Polska w liczbach 2016”.

Przygotowanie danych do wykresu punktowego Excel

Tabelę z danymi rozpoczynamy od danych dla lat 2010 i 2015, jednak dodajemy do niej 3 dodatkowe serie: Seria TechY (od 1 do n), TechX (o wartościach -0,1) oraz Różnica – z formułą:

=JEŻELI(C2-B2>0,05;C2-B2;BRAK())

Różnica pozwoli wyeksponować zmianę powyżej 5 punktów procentowych pomiędzy 2015 a 2010 r.

Budowa wykresu punktowego Excel

Wykres będzie składał się z 3 serii – 2010, 2015 i TechX, z których każda będzie posiadała jako wartość Y dane z serii TechY.

Seria Tech X służy w takim wykresie do stworzenia punktów, które staną się ikonami. Obrazy, reprezentujące kategorie, pobieram do Excela z polecenia Ikony > zmieniam rozmiar i kolor. Następnie zaznaczam pojedynczą ikonę > Ctrl + C > zaznaczam pojedynczy punkt na wykresie > Ctrl + V. Ikona staje się obrazem dla znacznika. Czynność powtarzam dla wszystkich kategorii.

Do wykresu możemy dodać też etykiety danych pochodzące z komórek: (1) dodaj etykiety plusem przy wykresie > (2) wybierz zakres dla polecenia Wartość z komórek > (3) wskaż komórki z etykietami.

Ostatnia seria służy nam do budowy słupków błędów: (1) dodaj słupki błędów dla serii 2010 (np. plusem przy wykresie) > (usuń pionowe słupki a dla poziomych ustaw (2) Kierunek na plus > (3) Bez zakończenia > (4) Wielkość błędu niestandardowa > (5) Dodatnia wartość błędu.

Oto efekt przed i po.

Szablon Excel z ikonami do pobrania

Tu możesz pobrać plik Excel z wykresem punktowym z ikonami i podstawić swoje dane.

A Ty skąd bierzesz ciekawe ikony? Podziel się w komentarzu.

Przygotowanie danych

W arkuszu znajdują się dane w postaci liczb w kolejnych kolumnach. Są to punkty, w skali od 1 do 5, które ankietowani dali w odpowiedzi na kolejne pytania (kolumny to kolejne zadawane pytania). Pierwszy wykres, który zbuduję, będzie zawierał oznaczenie, jaka największa i najniższa ocena została podana w odpowiedzi na pytanie. Wyznaczę również średnią dla każdego pytania. Na wykresie umieszczę również średnią „globalną” – czyli średnią z odpowiedzi na wszystkie pytania.

W pierwszym kroku wyliczę średnią globalną w wierszu 16 (poniżej odpowiedzi) wpiszę formułę w zakresie D16:J16 (posłuży później do wykreślenia pionowej linii na wykresie ze średnią).

Następnie w wierszu 16 wyliczę średnią dla każdej kolumny – czyli średnią ocen dla każdego z pytań.

A w kolejnych wierszach odpowiednio, dla kolejnych kolumn minimum i maksimum. W wierszu 19 umieszczam jedynki (posłużą do stworzenia serii danych dla których przypiszę jako etykiety nazwy  pytań). W  ostatnim wierszu czyli 20 wpisuje wartości osi y. Kolejne wartości jakie pojawią się na osi (od 1 do 7).

Budowa wykresu punktowego typu dot plot w Excelu

Na wykresie chciałbym pokazać oś pionową prezentującą globalną średnią, dla każdej z odpowiedzi, minimum, średnią oraz maksimum dla każdego z pytań.

Zacznę od umieszczenia średniej globalnej jako pierwszej serii na wykresie. Zaznaczam wiersz ze średnią.

Przechodzę do Wstawianie > Wykresy > Wyświetl wszystkie wykresy > Wszystkie wykresy > Punktowy.

Następnie modyfikuję wstawiony wykres, wartości osi y pokazuję w odwrotnej kolejności > Formatowanie Osi > Opcje Osi > Opcje Osi > Wartości w kolejności odwrotnej.

Do widocznych na wykresie punktów, dołączę słupki błędów czyli odchylenie średniej od maksymalnych i minimalnych wartości punktów przydzielonych w danym pytaniu. Na początek obliczę różnicę : max – średnia oraz średnia – min. W wierszu 22 oraz 23.

Aby wstawić słupki błędów aktywuję obszar wykresu > wybieram znak „+” obok > zaznaczam słupki błędów > Więcej opcji (by uruchomić widoczne po prawej stronie menu formatowania słupków).

Wokół punktów na wykresie widać pionowe i poziome linie, są to zarówno pionowe i poziome słupki błędów. Pionowych (słupki błędów osi Y)  pozbędę się zaznaczając jeden z nich > prawy przycisk myszy > usuń.

Poziome będę formatować. Zaznaczam słupki błędów osi  X > Formatowanie słupka błędów > Opcje słupka błędu > Wielkość błędu niestandardowa > zaznaczam > Określ wartość. W tym miejscu wybiorę wcześniej obliczone różnice między średnią a minimum i maksimum.

Dla wartości dodatnich wybieram wartości z wiersza 22 czyli różnica maksimum i średniej. W ujemnej wartości dane z wiersza numer 23.

Tak na wykresie prezentują się słupki błędów.

Na wykresie chciałbym umieścić jeszcze serię z tajemniczymi jedynkami zaznaczam obszar wykresu > prawy przycisk myszy > Zaznacz dane > Dodaj > jako wartości osi Y wybieram te z wiersza numer 20 a wartości osi X to jedynki z wiersza 19. Na wykresie pojawią się dodatkowe punkty, ale mają mi one posłużyć jedynie jako miejsce przypisania do każdego z „wierszy” wykresu Pytań jakiego dotyczy.

W tym celu :

– początek osi X ustawiam by rozpoczynał się nie w „0” a w „1”

– punkty nowo umieszczonej serii ustawiam na niewidoczne – brak wypełnienia oraz brak linii

– następnie do już bezbarwnych znaczników przypiszę etykiety w postaci pytań > „+” > Etykiety danych > Więcej opcji > formatowanie etykiet danych > opcje etykiety > Etykieta zawiera wartość z komórek > wybieram zakres komórek (pytania w komórkach A27:A33). W opcjach etykiet odznaczam „Wartość Y”.

Następnie formatuję umieszczone etykiety :

– Położenie po lewej

– Odznaczam „Zawijaj tekst w kształcie”

– Zmieniam wielkość wykresu (poszerzam cały wykres, obszar kreślenia zmniejszam)
– dla osi Y wyłączam etykiety wartości.

– Dla osi X maksimum ustawiam na „5”

Na wykresie umieszczę jeszcze średnią globalną w postaci linii prostej. W tym celu w obszarze kreślenia wybieram prawy przycisk myszy > Zaznacz dane > Dodaj > jako wartości osi X średnią z wiersza numer 15 (D15:J15), jako wartości osi Y wartości z wiersza 20 (D20:J20) > OK. Domyślnie na wykresie seria zostanie pokazana w postaci punktów. Chciałbym widzieć ją w postaci linii, więc wybieram Narzędzia wykresów > Projektowanie > Typ > Zmień typ wykresu > Wszystkie wykresy > Kombi > Dla nowej serii wybieram typ Punktowy z prostymi liniami.

Wykres prezentuje się następująco:

Uzupełnienie o drugi wykres kolumnowy

Zgodnie z zapowiedzią do powyższego wykresu dodam kolejny, który będzie uzupełnieniem informacji dla pierwszego. Na drugim wykresie (słupkowym) pokażę jaką część wszystkich odpowiedzi na pytania stanowią najwyższe oceny (>=4).

W komórkach M1:S14 wprowadzę formułę JEŻELI sprawdzającą czy ocena jest większa lub równa od 4. Gdy warunek będzie spełniony funkcja da wartość „1”, w przeciwnym wypadku „0”

W komórkach M15:S15 obliczam średnia dla każdej z kolumn, którą później zaprezentuję na wykresie słupkowym. Zmieniam ich format na procentowy. Poprzez Wstawianie > Wykresy wybieram wykres słupkowy grupowany. Wartości osi Y ustawiam w wartości odwrotnej, dla osi X maksimum ustawiam „1”. Dostosowuję szerokość drugiego wykresu by dopasować go do pierwszego. Pozbywam się linii siatki, obramowań a także wybranych osi. Dodaję tytuły wykresów oraz kolory do słupków danych.

Szablon Excel do pobrania

Pobierz plik z dwoma wykresami do zaprezentowania wyników ankiety i wstaw swoje dane.

Przykład 1 – Realizacja planu

Istnieją dziesiątki sposobów na dobre zobrazowanie realizacji planu dla pracowników działu sprzedaży. Najprostszym jest tabela, która sprawdzi się dobrze dla samych przedstawicieli handlowych, szukających pojedynczej wartości. Jednak już Kierownik Regionalny i Kierownik Sprzedaży potrzebują wsparcia ze strony wykresu, aby szybko przyswoić dużą ilość danych.

Wykonanie planu (%) przez przedstawicieli handlowych w tabeli może wyglądać tak:

Najprostszym sposobem przedstawienia taki danych będzie wykres słupkowy. Ma on jednak tę wadę, że jego poprawne zaprojektowanie wymaga rozpoczęcia osi w punkcie 0, przez co różnice pomiędzy pojedynczymi przedstawicielami nie będą widoczne.

Z pomocą przychodzi w takiej sytuacji właśnie wykres punktowy – jednak nie klasyczny wykres korelacji, zwany w programie Excel XY, a wykres punktowy zwany dot plot.

Jego przygotowanie w programie Excel wymaga z jednej strony posortowania danych, a z drugiej dodania sztucznych serii:

1. Kolumna Powyżej planu, która odpowiada za zielone punkty – przykładowo E2 została wyliczona formułą: =JEŻELI(C2<1;C2;BRAK())
2. Kolumna Poniżej planu, dzięki której widać punkty na czerwono
3. Seria techniczna, która pozwala narysować wykres punktowy z wykorzystaniem Excelowego wykresu Punktowy (XY), a następnie po odwróceniu osi Y (Kategorie w kolejności odwrotnej)

Przykład 2 – Porównanie cen w promocji

Podobnego wykresu możemy użyć do porównania cen promocyjnych w różnych sieciach. Do analizy wybrane zostały cztery wskaźniki, opisujące działania promocyjne w każdej sieci przez cały rok – cena minimalna, maksymalna, cena dominująca (najczęściej występująca) oraz mediana cen.

Najbardziej kompaktowym obrazem tych danych będzie ponownie wykres punktowy, który pozwala wkomponować się w tabelę:

Utworzenie takiego wykresu w Excelu ponownie wymagało dodania technicznej serii danych w kolumnie F.

Przykład 3 – macierz przedstawicieli handlowych

Gdy elementów do porównania jest dużo (np. wielu przedstawicieli handlowych), a liczba wskaźników też jest długa, warto wesprzeć się wykresem, aby szybko uszeregować jego elementy. Przykładem takiej analizy może być dwuwskaźnikowa analiza przedstawicieli handlowych z wykorzystaniem macierzy. Do jej budowy ponownie można użyć wykresu punktowego. Dane źródłowe przedstawiają dwa kryteria oceny przedstawicieli.

Zamieniając postać tabelaryczną na graficzną znacznie szybciej dokonamy oceny pracowników, wyłapując odstające obserwacje, np. Marzena Kochalska i Paweł Mrozek.

Wykonanie tego typu wykresu w Excelu wymaga dodania dodatkowych serii danych dla średnich, obliczonych na całej tabeli za pomocą funkcji ŚREDNIA.

Aby dodać etykiety do punktów, warto posłużyć się opcją etykiet dostępna w Excelu od roku 2013 – Wartość z komórek (Rys. 13).

Podsumowując, wykres punktowy jest prosty w interpretacji, ale trudny do szybkiego utworzenia w programie Microsoft Excel. Warto jednak podjąć wysiłek, aby odbiorcy mogli szybciej dokonać przeglądu sytuacji i podjąć właściwe decyzje.

Plik do pobrania

Pobierz plik Excel z wykresami punktowymi i wstaw swoje dane.

Przygotowanie danych w programie Excel

Zaczynamy od prostej serii danych, która będzie stanowić podstawę naszych wykresów. Poprzez formatowanie komórek już w tabeli możemy wyróżnić kolorem dodatnie i ujemne elementy, wykorzystując nazwy kolorów umieszczone w polu Typ formatowania (pierwszy wpis oznacza wartości dodatnie, potem jest średnik, następnie wartości ujemne, średnik i formatowanie wartości = 0). Innym sposobem jest wykorzystanie formatowania warunkowego.

Dwukolorowy wykres kolumnowy w Excelu

Wstawiamy zwykły wykres kolumnowy i widzimy, że oś pionowa przejęła kolory czcionek. Ekstra!

Aby zwiększyć czytelność wykresu przenosimy oś poziomą na dół – zaznaczamy oś > prawym przyciskiem myszy > Formatuj oś > Etykiety > Nisko (zamiast obok osi).

Etykiety przeniosły się na dół. Wreszcie przyszedł czas na formatowanie kolumn – klikamy prawym przyciskiem na kolumny > Formatuje serię danych > Wypełnienie > Pełne oraz zaznaczamy opcję Odwróć jeśli ujemne. W ten sposób otrzymamy dodatkowe wiaderko do kolorowania wartości ujemnych.

Po wybraniu odpowiednich kolorów nasz wykres będzie wyglądał następująco:

Dwukolorowy wykres punktowy w Excelu

Wykres punktowy (ang. dot plot) doczekał się na blogu całej serii artykułów. Przypomnę tylko jego najważniejsze zalety:

• zajmuje mniej miejsca niż kolumnowy przy zachowaniu czytelności
• można go rysować zarówno w pionie, jak i w poziomie
• oś nie musi się zaczynać w „0”
• świetnie pokazuje porównania kilku serii danych

Wstawienie wykresu punktowego dla takiej serii danych jak w przykładzie jest bardzo proste – korzystamy z wykresu liniowego ze znacznikami, usuwając kolor linii:

Jednak jak zmieniać kolory punktów ujemnych? I jak dorysować patyczek od lizaka?

Mam 2 wiadomości, niestety obie są złe. Ciekawy efekt końcowy w postaci wykresu lizakowego uzyskamy tylko poprzez modyfikację danych źródłowych – wykres liniowy nie ma bowiem opcji Odwróć jeśli ujemne. Do danych dodajemy 3 wiersze:

Serie te są utworzone za pomocą funkcji JEŻELI, która zwraca wartość w zależności od znaku, a gdy nie znajdzie, wstawia błąd #N/D!, dzięki czemu punkty niepotrzebne znikną z wykresu. Ostatni wiersz jest wartością bezwzględną uzyskaną z pomoc funkcji MODUŁ.LICZBY.

Następnie modyfikujemy zakres wykresu, aby obejmował serie dodatnie i ujemne, i zmieniamy formatowanie punktów każdej serii.

Ostatnim krokiem jest dodanie słupków błędów. W Excelu 2013 możemy to zrobić klikając ikonę + przy wykresie, w poprzednich wersjach opcję tę znajdziemy na karcie Układ > Słupki błędów. Dla wartości dodatnich tworzymy ujemny słupek błędów w następujący sposób:

1. Dodaj słupki błędów.
2. Zmień kierunek na Minus, a Styl końca na Bez zakończenia.
3. Określ wielkość błędów jako Niestandardowa
4. Zaznacz dane z wiersza słupek błędów

Analogicznie utworzymy słupki błędów dodatnie dla serii ujemnej, otrzymując po ich sformatowaniu punkty w kształcie lizaka w dwóch kolorach:

Plik do pobrania

Tu możesz pobrać dwukolorowy wykres kolumnowy i punktowy (lizakowy) w Excel.

O serii Wykres punktowy

Ten artykuł jest częścią serii „Wykres punktowy”, który objął następujące tematy:

1. Wykres punktowy (ang. dot plot) – alternatywa dla wykresu kolumnowego
2. Jak stworzyć wykres punktowy częstotliwości w Excelu?
3. Jak utworzyć porównawczy wykres punktowy w Excelu?
4. Jak utworzyć porównawczy wykres punktowy w Excelu z etykietami na osi Y?
5. Jak zachowuje się wykres punktowy w programie Excel 2013?

Tradycyjne zastosowanie wykresu punktowego

W najbardziej podstawowej formie wykres punktowy stosuje się, aby pokazać zależność między zjawiskiem umieszczonym na osi x a zmienną położoną na osi y. Tak powstaje wykres rozproszenia (ang. scatter), zwany też XY (w programie Excel wykres tez nazywa się właśnie XY punktowy a w języku angielskim XY scatter plot). Poniższy przykład pokazuje zależność między czasem analizy kredytu (w dniach) a kwotą kredytu, o który był złożony wniosek (w zł). My jednak chcemy przyjrzeć się innym, mniej znanym zastosowaniom tego wykresu, które, jak udowodnili Cleveland i McGill, mają wiele zalet.

Wykres punktowy vs Wykres słupkowy

W pierwszej kolejności przyjrzyjmy się tym samym danym na wykresie punktowym i słupkowym. Poniższe wykresy przedstawiają przychody ponad 30 oddziałów (tys. zł).

Jakie zalety ma wykres punktowy? Wykres punktowy jest mniej zatłoczony, przy zachowaniu czytelności i możliwości porównywania poszczególnych elementów. Przy wydruku z pewnością pochłonie nam mniej atramentu.

Spójrzmy na kolejny wykres, który przestawia Zyski dla tych samych oddziałów. Zauważmy, że łatwo, bez zbędnego “upychania” wykresu, możemy zorientować się, jaki poziom Zysków ma każdy z oddziałów.

Największą siłą wykresu punktowego jest jednak to, że możemy przedstawić w przejrzysty sposób wiele porównywanych zmiennych (np. przychody i zyski poszczególnych oddziałów) na jednym wykresie.

Jaki znacznik dla wykresu punktowego wybrać?

Badania prowadzone nad znacznikami pokazały, że powinniśmy w pierwszej kolejności korzystać z okręgów, a następnie wybierać kwadrat, +, x, gwiazdka, romb. Różne kształty dla znaczników mają tę zaletą, że gdy wydrukujemy wykres w odcieniach szarości nasz wykres nie straci nic ze swojej czytelności. Natomiast drukując wykres słupkowy w odcieniach szarości, jego czytelność drastycznie zostałaby zmniejszona.

Wykres punktowy vs Wykres kolumnowy

Wykresy punktowe są nie tylko alternatywą dla wykresów słupkowych. Mogą one być także świetnym sposobem, aby zastąpić zatłoczone wykresy kolumnowe. Poniższy wykres kolumnowy przestawia koszty z tytułu omów o pracę oraz koszty z tytułu premii w podziale na 3 oddziały i 4 rodzaje stanowisk.

Poniżej te same dane zostały przedstawione na wykresie punktowym. Wykres ten pozwala łatwiej porównać koszty np. administracji w poszczególnych miastach. Wykres ten jest bardziej czytelny, co realnie pomaga w wyciąganiu wniosków.

Wykres punktowy a oś w zerze

Wykres punktowy może być również bardzo przydatny, gdy mamy zaprezentować dane o zbliżonych wartościach. W poniższym przykładzie przychody poszczególnych oddziałów oscylują pomiędzy 93 a 99 milionów. Gdy wstawimy wykres słupkowy, poszczególne słupki będą podobnej długości i ciężko będzie z wykresu odczytać różnice w przychodzie.

Możemy ustawić, aby na osi były wyświetlane wartości pomiędzy 93 a 99mln, ale wówczas powstanie nam wizualizacyjne przekłamanie, ponieważ długości poszczególnych słupków nie będą proporcjonalne do wartości przychodów (dowiedz się więcej o współczynniku kłamstwa).

Gdy zastąpimy wykres słupkowy diagramem punktowym z wyświetlanymi danymi będziemy widzieli różnice w przychodach oddziałów, jednocześnie mając gwarancję, że nasz wykres nie wprowadza Odbiorcy w błąd.

Wilkinsonowy wykres punktowy

Inną wersją wykresu punktowego, której autorem jest Leland Wilkinson, jest wykres punktowy wilkinsonowy. Przedstawia on proste wartości ilościowe dla poszczególnych kategorii. Wykresy te jeszcze w erze przedkomputerowej rysowane były ręcznie dla zobrazowania rozkładu danych. Wykresy te są użyteczne, gdy przedstawiamy niewielkie ilościowo dane. Gdy spróbujemy przedstawić dane większe niż 20, nasz wykres będzie zbyt zatłoczony przez co stanie się mniej wydajny niż wykres kolumnowy, słupkowy czy histogram. Poniżej wykres przedstawiający liczbę nowych lokali otwartych w kolejnych pierwszych 8 miesiącach roku.

Podsumowanie

Podsumowując rozważania na temat wykresu punktowego stwierdzamy, że ma on kilka zalet, na które warto zwrócić uwagę, wybierają odpowiedni typ wizualizacji:

1. Zużywa mało atramentu, nie tracąc nic z przejrzystości i analizy danych.
2. Dzięki niemu wszystkie etykiety są w poziomie, przez co wykres jest bardziej czytelny.
3. Osi tego wykresu nie trzeba zaczynać w zerze, przez co możemy przybliżyć odbiorcy nasze dane, nie wprowadzając go w błąd (jak ma to miejsce w przypadku wykresu kolumnowego).
4. Dzięki zastosowaniu różnych znaczników, łatwo odróżnić wiele serii wykresu od siebie.

Seria artykułów o wykresie punktowym

1. Wykres punktowy (ang. dot plot) – alternatywa dla wykresu kolumnowego
2. Jak stworzyć wykres punktowy częstotliwości w Excelu?
3. Jak utworzyć porównawczy wykres punktowy w Excelu?
4. Jak utworzyć porównawczy wykres punktowy w Excelu z etykietami na osi Y?
5. Jak zachowuje się wykres punktowy w programie Excel 2013?

Znasz ciekawy wykres punktowy? Podziel się w komentarzu.